
ఆ కళ్ళు
ఎన్నో రాత్రులు నక్షత్రాలను
మంచులో కడిగి దాచుకున్న
పూల సంచుల్లా వుంటాయి.
కొన్ని సార్లు
పసిపిల్లల పాదాల్లాగ
అరడగు చుట్టుకొలతలో ఒదిగిన
ఆకుపచ్చ అడవుల్లా వుంటాయి.
జొన్న కంకుల మీద వాలి
పొట్టనింపుకుని
ఎగరలేక అక్కడే
నిదరోయిన పిచ్చుకల్లా వుంటాయి..
తామరాకు మీద
నీరెండ స్నానమాడే
బోసిదేహాల చేపపిల్లలా వుంటాయి.
రాత్రి కల్లలో వినిపించే
రఫీ పాటల్లాగో...
పగటి ఊహల్లో ఊరే
వెన్నెల ఊటల్లాగో..
గుండెను ఊపుతూ వుంటాయి
తడుపుతూ వుంటాయి...
పసుపుబట్టల్లోని కూతురికి
వీడ్కోలు చెప్తున్న
అమ్మానాన్నల మనసు తడి
చుక్కలు వారిన చెట్ల నుండి
వీచేగాలి సవ్వడి
ఆ కళ్ళ నుండి
నిత్యం రాలే నవ్వుల పూల పుప్పొడి.
No comments:
Post a Comment